Olmaz artık

Şimdi bütün dolduklarım bu kağıtta
Attıklarım içimde hala
Erken yaşlandırdı içimde yaşadıklarım beni
İçin için büyüdüm hep ağladım , güldüm, sevdim
Geleceğe dair hayallerim vardı
Tırnağımın içindeki kirler utandırır.
Bomboş bir fabrikadayım
içi ağır metallerle dolu buz gibi soğuk demirler.
Deminden yaşadıklarımla farksız şuan yazdıklarım anlayana ,
Anlamayana yanmışım ne fayda
Sanırsın benim derdim , bu dünya.
Tahmin edemeyeceğin kadar yorgunum
Tahammülsüzleştirdiğin doğrudur
Tatmak için bir yudum su
Teptim bunca yolu
Yordamı bilmeden vardığım şiir dünyası
Sonu olmayan uçurummuş.